Główna bohaterka to dziewczynka o imieniu Miłość, która przychodzi na świat i zaczyna poznawać to, co ją otacza.
Widzi mamę, widzi tatę, widzi kota bawiącego się kawałkiem sznurka, jest przyjaźnie, domowo, rodzinnie. Brzmi prosto, ale już na tych pierwszych stronach czuć, że coś tu drga głębiej.
Miłość nie tylko obserwuje świat, ona go układała w osobnych pokojach, po jednym dla każdej ważnej osoby (i zwierzaka oczywiście też). Na jednym jest napis mama, na drugim tata, tak metaforycznie układa też puzzle związane z emocjami i bliskimi.
I właśnie kiedy pomyślisz, że wiesz, dokąd ta historia zmierza, pojawiają się pytania, które potrafią zatrzymać w miejscu nawet dorosłego.
Czy w pokoju bez klamki można znaleźć miłość mamy?
Czy pokój taty nadal jest pokojem taty, nawet jeśli zgasło w nim światło?
To książka, która zaprasza do myślenia i robi to w sposób nieoczywisty. Czasem pokoje bliskich są puste, może przez rozwód, może przez oddalenie emocjonalne lub nawet śmierć. Emocje bywają też trudne, to nikogo w życiu nie ominie.
Ilustracje Oli Szwajdy są dokładnie takie, jakie powinny być przy tej historii, delikatne, nastrojowe, trochę ulotne. Działają na wyobraźnię i zostawiają dziecku przestrzeń na własne obrazy.
